Levenswijze van de hoofdluis

De hoofdluis voedt zich met menselijk bloed, gemiddeld 3 tot 6 keer per dag. Als de hoofdluis binnen 24 uur geen voedsel oftewel bloed binnenkrijgt, verhongert hij. Zo zal hij binnen enkele dagen dood gaan.

Bij het zuigen brengt de luis zijn zuigende monddelen in de huid en zuigt bloed op. Voor het bloed zuigen begint, wordt er eerst een beetje speeksel op de hoofdhuid gebracht, dat een stolling remmende werking heeft. Als het bloed niet stolt kan de luis blijven zuigen. Er worden per keer zeer kleine hoeveelheden opgezogen, waarbij de vrouwtjes aanzienlijk meer bloed nodig hebben zodat ze de eitjes kunnen ontwikkelen. De klachten die iemand krijgt komen niet van de luis zelf, maar door de vele bijtgaatjes die worden aangebracht en die voor hevige jeuk zorgen.

De favoriete plaatsen van de hoofdluis zijn de delen waar het donker is. De hoofdluis heeft een hekel aan licht, maar deze eigenschap kan niet worden ingezet bij het bestrijden van de luis. Hoofdluizen zitten op plekken waar het warm en vochtig is, dus achter de oren en onder de pony. Stel dat het te warm of te koud wordt zullen de luizen sterven. Stel dat een persoon koorts heeft zullen de luizen het lichaam verlaten, omdat het dan te warm wordt voor ze.

Meisjes zijn gemakkelijker besmet vanwege het langere haar. Ook kunnen ze makkelijker over springen en gebruiken meisjes geen gel in hun haar (daar schijnen luizen een hekel aan te hebben). Ook mensen  met kroeshaar raken minder snel besmet vanwege het krullerige haartype.

Hoofdluis bestrijden kan op verschillenden manieren. Je kan je bij de dokter laten informeren, over hoe je het best hoofdluis kan bestrijden